بنام زیبای زیباآفرینطوباهستم فرزند تقدیر روزگار ریشه ام درعمق وجود فرشته ئی بنام محمد استوار استدیرگاهیست که دست تقدیر فلک ریشه ام را خشکید وباغبان گل صدبرگم را از گلستان حیات جدا ساخت . و تقدیم به ملکوت اعلی نمود و اورا ازهیاهوی دنیا فارغ نمود و با فرشتگان آسمانی محشور گردانید. روحش شاد ویادش گرامی باد .چکنمشاید این رسم تقدیرمنستهرگاه به نگاه های مملو ازمحبت مادرم مینگرم و یا به اشک تنهائی خواهرکوچکترم ( پروانه )دنیای من رنگ دیگری میگیرد وسرا پا آتش میگیرم وچاره ئی جز تحمل ندارم .خیلی نامردی روزگار !برادری ندارم من مانده ام ومادری که چشم وامیدش به سه دخترش هست.گه گاهی با خود میجنگم وفکرمیکنم